aaa
rss
Printvriendelijke versie

He lives

Bookmark and Share

He lives!

’n Pronte stoet

maar zonder praalwagens,

op deze ingetogen maandag.

Sereniteit troef.

Ze glijden voorbij; ik merk ze amper –

tot je hun ponnen en pakken over de stoep hoort ruisen,  

en het stille prevelen van de pastoor

erdoor.

De scouts zijn uniform, ook vandaag

en de communicanten van hun chique sokken geblazen;

rozige snoeten bieden verstrooiing op het ingeslagen pad.

Halfgeloken lonken

zijn ogen – het lichaam

van de jonge knaap op de berrie

in een overdaad aan zon.

Voor eenieders voorhoofd zou Veronica’s doekje

vandaag kunnen dienen.

Ze stoppen op voorziene plaatsen,

houden enkel daar prompt halt.

Gloeiend heeft het zwoegen zich om  

hun biceps gegord, de dragers leggen

’t werk voor even neer.

Hun toegeknepen lippen vormen één korst

die bidt.

Voor de schutspatroon.

Want wie biedt nog bescherming?

Of tegen welke prijs?

Wie bidt voor ons?

Hij.

Nicky Vanwinkel