aaa
rss
Printvriendelijke versie

Boekentassen

Bookmark and Share

Boekentassen

Olijke boekentassen poppen voorbij.

Ze springen tussen de opgesteven bladeren

van haar gifgroene kamerplant

die net zoveel groeven vertoont als zij

er op haar voorhoofd draagt.

Straks, in haar rotanstoel bij de inkomhal,

naast de eerste van twee vuilnisemmers,

zal ze hen beter kunnen zien

(lopen ze weer naar hun bus).

Zien of ze dit jaar hun veters wel

zelf kunnen binden of als ze nog steeds

op plakpantoffels gaan.

Hun haren hebben tegenwoordig ook alle kleuren.

De hare mochten niet eens in krul, maar platgedrukt

onder een fletsgeel petje of hoedje

waarop een heilige stond van vilt.

De ochtend begon vanzelfsprekend

met een schietgebed.

Rond de middag bad en bedankte je voor de noen.

En op de plaats waar vroeger haar inktpot stond

ligt nu vast een iPhone te glimmen.

Dan talmt haar hand ineens omhoog

(daar zijn ze!)

en voor ze het beseft, heeft ze een gebaar

te pakken. Maar meestal zwaaien ze niet terug.

Weten zij veel dat in die wuivende dame

meer kennis schuilt dan in de gleuven van hun tas.

Nicky Vanwinkel