aaa
rss
Printvriendelijke versie

Winter maakt wee

Bookmark and Share

Winter maakt wee

In het bittere

van mijn ochtendkop koffie

vind ik je terug. Je blijft rauwe herinnering

en zoete gedachte. Als de borrel suiker

die ik eroverheen strooi, even stroperig

even verslavend.

Als kruidkoek, als Driekoningentaart.

Je stem heeft zich tot een bron van hoop gekristalliseerd.

De tl-lampen beschijnen de sandwiches

en het botervlootje

dat bederft zo wel; en ook dat is jouw schuld.

De boterhammenzak smeer ik noodgedwongen voor mezelf op.

Het nieuwe jaar heeft zich weerom te veel voorgenomen.  

In die weeë stilte bewaak ik echter

het moment

het moment waarop jij

weer voet zult zetten op de grond die je hebt doen beven

van plezier toen

maar die nu drijvende is, verstoord ook.

Om me heen heerst er een wrede en winterkoude rust.

Buiten is er niks dan bomen, al dan niet kaal,

niks dan jeneverglazen, alaaf alaaf en te veel licht

dat enkel schijn is.

Dus dit is waar ik neerbuig -

om zinnen van ochtenddauw

onzinnen op een rode morgen

onder gezang en legermarsen

de lente komt gelukkig algauw in het land

Nicky Vanwinkel