aaa
rss
Printvriendelijke versie

Nieuw stadsgedicht sept./okt.

Bookmark and Share
Rolstoel stadsgedicht.jpg

Traag en voorbij

De tijd vliegt
De tijd gaat snel
Evenzeer en tegelijk
kruipt hij ontzettend
traag voorbij

- Ik rij voorbij
haal de kinderen
van school -

Voor de man
die de rolstoel duwt
van de vrouw
wier bril hij rechtzet:
geen reactie

- Ik kom terug
met de kinderen
van school
weer naar huis -

Hij toont het groen
Hij biedt haar lucht
geeft haar wat licht
maar ze staart,
zonder te zien?

- Een half uur later
rij ik weer voorbij,
breng een kind
naar de les
in de muziekschool -

Ik zie door het raam
van haar rusthuiskamer
hoe hij geduldig en traag
een kleine lepel
naar haar mond brengt.

- Nog een uur later,
duizend dingen intussen
gepland en gedacht en gedaan,
kom ik weer voorbij
met het kind nu
terug naar huis -

De dag voorbij:
hij rijdt naar huis
peinzend de pijn
voorbij
De avond valt:
ze ligt op bed
ze valt in slaap
traag

Bénédicte Lemmelijn

Stadsdichter Zoutleeuw

Terug naar alle nieuws